DWALEN OVER DE VELUWE

maandag 13 maart 2017

Het is voorjaar.

Er is weer veel te zien in de natuur .

De bruine kikkers zijn weer uit hun winterslaap en de mannetjes roepen de vrouwtjes met hun zachte brom geluiden.



De adder die lekker in het zonnetje zich ligt op te warmen.


Het vrouwtje van de zandhagedis laat zich even zien.


Zwanen die hun plekje verdedigen en als de indringers weer wegvliegen keert de rust weer terug.





Kauwtjes die vechten om een vrouwtje


Een roodborstje zingt en dit is Joepie die in de winter, iedere morgen uit mijn hand at.





Een boomkruiper die zijn nestmateriaal haalt.


De hazelworm uit zijn winterslaap.


De ooievaar staat weer op zijn nest en wacht op zijn vrouwtje.


De eekhoorns eten de jonge knopjes uit de bomen en komen weer veel op de grond.






Een eekhoorn vrouwtje die al jongen heeft.


De citroenvlinder fladdert weer rond.



Kortom het is lente, dus ga naar buiten en geniet met volle teugen van de natuur .



Vrolijke groetjes Renée


donderdag 12 januari 2017

Haarijs, ijshaar of de baard van "koning winter".


haarijs wordt veroorzaakt door een trilzwam en wel het rozeblauwige waskorstje.
Het is een zeldzaam natuurlijk verschijnsel waarbij een haarachtig, wollige ijsstructuur ontstaat op dood, nat, eiken of beukenhout. Dus nooit op de bast van loofbomen.


Als het licht vriest en er is overdag wat dooi, een hoge luchtvochtigheidsgraad dan ontstaat er door deze zwam een soort van ijskristallen, haren van ijs vandaar de naam ijshaar. De zwam produceert vocht ( en gassen) die onder druk door de poriën uit het hout worden geperst en dan meteen bevriezen.
Haar ijs is zeer teer en smelt na aanraking direct weg en daarom is het 's morgens vroeg of op schaduwrijke plekken te vinden.









Het is zo mooi om te zien en ik hoop dat er deze winter nog meer ijshaar te zien zal zijn.

Vrolijke groetjes Renée

zaterdag 20 december 2014

Vliegend hert

Nu struin ik al heel wat jaar over de Veluwe en hoewel in best veel herten ben tegengekomen, het vliegend hert was een zeldzaamheid.
O ja af en toe zag ik er wel ééntje maar die had het loodje al gelegd en dat is wel te zien aan het gaatje in zijn schild. Dit jaar was een prima jaar en ik heb vele levende exemplaren mogen aanschouwen.


Het vliegend hert is de grootste kever die hier voorkomt en dankt zijn naam aan zijn enorme kaken die aan het eind vertakt zijn en lijken op een gewei van een hert. Het vrouwtje heeft deze niet.



Het vrouwtje heeft weleenswaar kleinere kaken maar deze zijn krachtig en sterk. Ze knagen gaten in het schors, liefst van beuk of eik, om zo de sapstromen op te likken.
De larve van het vliegend hert leeft uitsluitend van hout. Dit voedsel bevat niet veel voedingsstoffen terwijl de larve erg groot met worden om zich te kunnen verpoppen.
Het voedsel aanbod bepaald dus de grootte van het vliegend hert en deze hebben zeker genoeg gehad.




Zodra je te dicht bij komt, neemt het vliegend hert zijn gevechts houding aan en daar blijft het ook wel bij want zijn kaken zijn om te imponeren en dat doen ze zeker.


Het was mooi om deze kevers die zo kwetsbaar zijn te mogen zien en te kunnen fotograferen. 



Vrolijke groetjes Renée


zondag 30 november 2014

De eekhoorns op het kerkhof

Er is alweer een zomer verstreken en nu pas vertel ik iets over het eekhoorn project.
In het voorjaar kwamen er veel eekhoorns bij mij in de tuin. Ze hadden honger en we voeren de vogels dus....eten genoeg. Klaartje een zwanger vrouwtje kwam het meest en ze was soms zo moe dat ze in slaap viel tijdens het eten.






 Ze moesten om bij onze tuin te komen een drukke weg over er waar ik al bang voor was gebeurde...er werd 'n jong mannetje doodgereden.
Toen ben ik met de gemeente gaan praten, zij zijn eigenaar van het terrein en ik mocht de eekhoorns
op het terrein voeren. De kasten werden opgehangen en rondom de bomen legde ik hazelnootjes, walnootjes, zwarte zonnepitzaadjes en stukjes appel en natuurlijk pina's neer en het werkte. De eekhoorns kwamen niet meer in de tuin maar waren druk bezig om nu op hun terrein de nootjes voor de winter te begraven.



De vrouwtjes kregen hun jongen en die droppies kwamen al gauw meedoen.



Op het terrein nestelen ook groene en bonte spechten dus er zijn genoeg verlaten spechtenholen  voor de eekhoorns om te overwinteren.




9 eekhoorns  wonen er nu en er hangen 4 voerkasten. hun vachtjes veranderen langzaam van kleur, van rood, roodzwart naar grijs, hun winterkleurtjes. Ze komen niet zo vaak meer op de grond, eten en schieten dan de bomen weer in. Natuurlijk blijf ik ze voeren in de winter en ze hebben het goed,wat wel duidelijk aan ze te zien is. Het zijn prachtbeestjes en met veel plezier heb ik ze deze zomer verwend en nu ze het weten komen ze de winter wel door.










Vrolijke groetjes Renée